Wie weet waarom je hier bent gekomen?
Wie kent zichzelf echt?

Littekens

Ik loop met wat littekens rond. Een blindedarmontsteking in mijn jeugd, een frisbee die ooit vlak naast mijn oog terecht kwam en zo zijn er nog wel meer sporen aan mijn lichaam. Elk mens loopt littekens op in dit leven. De ergste zitten aan de binnenkant. Die schurende plekken in ons bestaan zijn het gevolg van een jeugd waarin je niet gezien werd of een huwelijk wat niet bracht wat je dacht. Maar het kan ook de ziekte zijn die in de loop van je leven opdook, verstoorde verhoudingen in je familie of je werk waar je op een vervelende manier weg bent gegaan. En er zijn nog heel wat meer redenen te bedenken waarom alle mensen littekens hebben. Hoe ouder je bent, hoe meer je ze voelt. Al was het maar omdat de dood zoveel littekens met zich meebrengt. Ieder mens heeft littekens. We hebben er zelfs een soort spreekwoord over: ‘Elk huisje heeft zijn kruisje.’

Onlangs is de veertigdagentijd begonnen. Dat is de tijd dat we in het bijzonder als kerk stil staan bij
het lijden van de Here Jezus. Hij is neergedaald uit de hemel om ons leven te delen. Als de Here Jezus
ons leven op zich neemt, dan neemt hij daarmee ook onze littekens op zich. Ons verdriet wordt het
verdriet van Christus. Dat is ook het troostvolle van de evangeliën. Daar proef je hoe onze
eenzaamheid bekend is aan Christus als hij onbegrepen wordt door zijn familie (Matteüs 12) of door
zijn leerlingen (Matteüs 16). Hij roept zelfs uit: De vossen hebben holen, maar ik heb geen plek waar
ik kan liggen. Jesaja spreekt hier al over als hij schrijft dat de komende Messias met al onze ziekten
vertrouwd is.

Gods liefde is zo groot dat Hij ervoor kiest om ons leven te delen. Onze littekens en herinneringen die
ons ’s nachts kwellen zijn niet door ons gekozen. Ze zijn ons overkomen en als we hadden kunnen
kiezen, dan hadden we ze wel ontlopen. Bij de Here Jezus is dat anders. Hij heeft de hemelse
werkelijkheid achter zich gelaten, schrijft Paulus aan de mensen in Filippi en is aan de mensen gelijk
geworden. De Here Jezus kiest ervoor om ons leven en onze pijn te delen.
Als de Here Jezus opstaat uit de dood, dan wordt hij herkend aan zijn littekens. Deze blijvende tekens
herinneren ons er telkens weer aan hoe diep Gods liefde is. Onze littekens hebben ook sporen in Zijn
lijf getrokken. Door zijn lijden heelt Hij ons bestaan en herstelt Hij ons leven. Wij genezen door zijn
wonden, zegt Jesaja. Deze tijd is een tijd om Gods nabijheid in onze wonden te ervaren.

Verschijnt ook in de Hervormde Kerkbode Harderwijk