Welkom, toevallige passant.
Welkom, bewuste zoeker.

Wie weet waarom je hier bent gekomen?
Wie kent zichzelf echt?

Wees als de luiaard

Onze jongste zoon gaat nu naar school. Maar op woensdag is hij nog vrij. Zijn iets oudere broer is ook ’s middags vrij.  En om het feest helemaal compleet te maken, werk ik ook niet op woensdag. En wat doen we dan geregeld? Naar Amersfoort, naar de dierentuin. Ondertussen hebben we daar een abonnement. Gisteren liepen we er weer. We kwamen ook in ‘De Nacht.’ Onze kleuters willen altijd naar die afdeling. Want daar zijn leuke deuren met knopjes.

Het dag-nacht ritme is omgedraaid, zodat je in het donker tussen de nachtdieren doorloopt. En wat hing daar pal boven ons hoofd? Een luiaard. Het was een vrouwtje en ze sliep. Op haar, in volmaakte rust, lag haar kind. Zo hingen ze samen en sliepen en wij keken. Natuurlijk maakte ik een foto (zonder flits uiteraard). Zoveel rust, daar word ik zelf helemaal rustig van. Zo kunnen slapen en een luiaard zijn. Het moet heerlijk zijn.

Het doet me denken aan een mooi lied uit de bijbel. In dat lied wordt bezongen hoe belangrijk slaap is. Want als wij slapen, kan God werken. Het leven is een cadeau dat je kan krijgen als je God niet voor de voeten loopt en niet probeert om alles zelf te doen. Een wijze boodschap voor onze overijverige Nederlanders: wees als de luiaard en rust.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *