Wie weet waarom je hier bent gekomen?
Wie kent zichzelf echt?

Sinds een paar weken werk ik in de Ontmoetingskerk in Hart van Vathorst. Als ik het gebouw binnenloop zie ik een kunstwerk dat gemaakt is bij de opening van dit gebouw. Het laat precies zien hoe dit gebouw bedoeld is: als plek om verbinding te maken in alle veelkleurigheid waarmee God de mens heeft gemaakt.

Die veelkleurigheid is ruim voorhanden. Er zijn mensen in rolstoelen en die zelf lopen. Er zijn mensen die wegduiken als ze me voor het eerst zien en er zijn mensen die gelijk om mijn nek hangen. Er zijn mensen die ingewikkelde vragen stellen en mensen die mij een knuffel willen geven.

In het schilderij vallen drie woorden op: geloof, hoop en liefde. Die staan centraal op deze plek. Geloof, omdat de Schepper ons heeft gemaakt en hij ons leven kleur geeft. Hoop dat je niet alleen hoeft te leven, maar in verbinding kan zijn met anderen en bovenal liefde, want waar zouden we zijn in deze wereld als de Schepper ons geen liefde had gegeven?

Als ik rondloop door dit bijzondere gebouw zie ik overal liefde. Liefde in aardige mensen die betrokken zijn op elkaar. Liefde in de grappen die gemaakt worden en liefde in de aandacht voor ieder mens in zijn veelkleurigheid.