Wie weet waarom je hier bent gekomen?
Wie kent zichzelf echt?

De afwijzing van de afwijzing

De bijbel is een boeiend boek dat elke keer weer iets verrassend heeft. Je bent nooit uitgelezen bij
het lezen van de bijbel. Daarom is dominee zijn zo mooi. Dan heb je extra tijd om de bijbel te lezen.
Onlangs stuitte ik op een opvallend iets in de verhalen in het Oude Testament.

God kiest in de bijbel. Meestal kiest hij de jongste of de kleinste of wat niet meetelt. Daarin zie je
Gods voorliefde voor wat kapot of onaf is. Je ziet dat terug bij de keus voor Abraham (de kinderloze),
Jakob (de jongste), David (wie niet in tel is). God kiest om op die manier zijn heil en bevrijding in de
wereld te krijgen. Al die keuzes komen terecht in de stamboom van Jezus. Zo laat hij zijn messias
geboren worden.

De consequentie van Gods keuzes is dat mensen ook buiten de boot vallen. God bouwt niet aan zijn
koninkrijk via Lot, Ezau of Saul. Die gaat God voorbij (in sommige bijbelvertalingen wordt dat helaas
weergegeven met gehaat). God kiest niet iedereen uit om het kanaal te zijn waardoor Christus
geboren kan worden.

Maar er is iets bijzonders aan de hand in de verhalen die vertellen over Gods keuzes. De
bijbelschrijver zorgt ervoor dat je juist degene die God voorbij gaat positief gaat beoordelen. Ezau
wordt in Genesis beschreven als een man die eerlijk is. Wat hij zegt doet hij en hij zal niemand
bedriegen. Goudeerlijk en recht voor zijn raap. Heel anders dan zijn broer die het leugenachtige al in
zijn naam heeft zitten: Jakob, de bedreiger.

Bij Saul en David heb je hetzelfde. Saul is de eenvoudige man die geen koning wil worden, maar hij is
eerlijk. David is als hij gezalfd is tot koning veel berekenender. De vriendschap tussen David en
kroonprins Jonathan gaat niet voor niets vooral uit van Jonathan.

Het is niet voor niets dat de bijbel op deze manier schrijft en mensen neerzet. Allereerst laat de bijbel
zo zien dat geen van de heiligen foutloos is of automatisch fijne mensen zijn. Daar is Gods Geest voor
nodig. Alle grote gelovigen in de bijbel struikelen nogal eens. Zo houd ik moed als het me weer eens
niet lukt om in Gods spoor te blijven.

Een tweede reden dat de bijbel zo positief schrijft over mensen die God voorbijgaat is dat zo duidelijk
wordt dat God niemand definitief afschrijft. Je kan zeggen dat op deze manier duidelijk wordt
gemaakt dat God wel kiest en mensen voorbijgaat, maar dat niemand wordt afgedankt. Het is de
afwijzing van de afwijzing. Ook wie God passeert, leeft onder Gods hemel en liefde.