Wie weet waarom je hier bent gekomen?
Wie kent zichzelf echt?

Bijna

Een paar weken geleden stopte ik pootaardappelen in de grond. Vastkokers die ook vroeg geoogst kunnen worden. Die vind ik het lekkerste en dan zo uit de grond in stukjes in de oven met de schil er nog aan.

Nadat ik ze in de grond had gestopt heb ik er amper meer aan gedacht. Je ziet ook niet wat je in de grond hebt gestopt. Het is verdwenen. Maar gisteren zag ik plotseling dat de planten boven de grond komen. Ze moeten nog flink groeien, maar het begin is er. Als ik nu de plant eruit zou halen dan is de aardappel die ik in de grond stopte al deels verdwenen. Die moet verdwijnen om de nieuwe plant te laten groeien. Als je wacht, dan gaat het groeien en komt er iets nieuws.

In deze week van Pasen gaat het er ook over dat we moeten wachten. We kunnen niets doen, want Jezus sterft voor ons. Liederen zingen en stil zijn lijken de enige manieren om te zien wat Jezus doet door te sterven. Hij gaat weg, verdwijnt zelfs in de aarde.

Dan begint het wachten. De aarde is nog donker en er lijkt niets te gebeuren. Maar plotseling zal het onverwachte en onmogelijke gebeuren. Jezus staat op uit de dood. Het is dan nog maar een begin, want er moet nog heel wat volgen, maar het begin is er.

Wil je meevieren? Kijk dan hier voor de tijden van onze Paasvieringen.