Wie weet waarom je hier bent gekomen?
Wie kent zichzelf echt?

Lente

De appelboompjes in mijn voortuin staan in bloei. Eerst komen de knoppen en dan zie ik randjes roze aan de knoppen en dan begint de bloei. De blaadjes komen er achteraan. Ze bloeien maar kort en dan vallen al die kwetsbare, fijne blaadjes op de grond.  Als de zon schijnt en veel planten en bomen in bloei staan krijg ik de zomer in mijn hoofd. Zeker als de dagen langer duren. Ik heb dat licht nodig om me blij en vrolijk te voelen. De lente komt vanzelf. Ik hoef niets te doen dan afwachten.

De lente is voor mij een beeld van Gods aanwezigheid in het leven. Zoals ik de zon nodig heb om me goed te voelen, zo heb ik God nodig om te weten dat mijn leven gezien en gedragen wordt door God. Zijn aanwezigheid kleurt mijn leven en geeft het zin en betekenis. Het mooie van Gods aanwezigheid is dat ik daar niets voor hoeft te doen. Die is er gewoon. Ik hoef alleen maar af te wachten om het te zien. Ieder mens is in staat om God te ontmoeten. Soms is ons zendertje waarmee we met God contact kunnen hebben nog nooit of lang niet meer gebruikt. De lente is een mooi moment om God te zoeken. Hij is er.

Soms duurt het best lang voor het voorjaar wordt. Zeker als het in februari guur is, dan denk ik vaak: krijgen we dat voorjaar nog te zie?  Maar tot nu is het elk jaar nog gebeurd dat de lente inderdaad aanbreekt en dat er een eerste bloesem in mijn appelboompje verschijnt. Zo is het ook met Gods aanwezigheid. Soms moet je lang wachten voor je die te zien krijgt, maar hij komt als je maar wacht.

In mijn tuintje staan twee appelboompjes. De een bloeit elk jaar uitbundig met tientallen bloemetjes. De ander doet het beduidend rustiger. Het maakt voor het eindresultaat niet zoveel uit, is mijn ervaring. Van de vele bloempjes van de uitbundig bloeiende vallen er nog heel wat af. Dat worden geen appels. De andere boom verliest veel minder. De zon doet bij elk boompje zijn werk en laat de vruchten groeien. Wat een verschil tussen die bomen.

Ik zie in de bomen en hun diversiteit verschillende mensen. De een is enthousiast en begint met van alles, maar lang niet alles komt af. Een ander mens begint met minder dingen, maar die maakt wel alles af. God werkt in ieder mens en laat elk mens op zijn eigen manier tot bloei komen en vrucht dragen. Wat heeft God de mensen verschillend gemaakt en wat is het mooi dat elk mens op zijn eigen manier zich mag ontwikkelen en iets voor een ander kan doen. De Schepper maakte een mooie schepping.

Verschijnt ook in de Harderwijker Courant